Speech wethouder, loco-burgemeester Peter Calis

1 okt.- Geachte commissaris van de Koning, Burgemeesters, raadsleden, inwoners van Laren, familie en vrienden van Nanning, waarde Nanning:

 

“Het is luilekkerland, ik denk dat ik er maar voorgoed ga wonen” schreef Anton Mauve aan zijn vrouw Ariëtte bij zijn eerste bezoek aan Laren in 1880.

 

Luilekkerland, een dorp waar het goed toeven is, dat bruist van activiteiten en gemeenschapszin, met zeer, zeer veel vrijwilligers op allerlei gebied.

Vrijdagavond twee weken geleden zette Laren zijn vrijwilligers in het zonnetje met een avond in het Brinkhuis, het Larense gemeenschapshuis, met zang en dans en vrolijke voordrachten.

De bekende historicus Herman Pleij plaatste vrijwilligerswerk in een filosofische context:

Een van de redenen om vrijwilligerswerk te doen is voor het gevoel van eigenwaarde: omdat je je dan een beter mens zou voelen.

Na een korte uiteenzetting over de grote analogieën tussen de verschillende geloven, met name het christelijke en joodse geloof en de islam, concludeerde hij dat mensen zich op dit ondermaanse vooral inspannen om daar in het hiernamaals de vruchten van te plukken.

In de sociale beweging was de verwachting optimistischer: daar citeerde Herman: Domela Nieuwenhuis, die er in het begin van de twintigste eeuw van overtuigd was dat door de inspanningen van de arbeiders het paradijs elk moment zou kunnen beginnen…

Hoogst zelden is een enkele sollicitatie al voldoende om het paradijs binnen te gaan…

Ik ga weer even terug naar Anton Mauve die aan Ariette schreef:

‘t Is aandoenlijk mooi hier, van een fijnheid van lijnen, 

een liefelijke poezij straalt uit alles, binnenhuizen, wegen, akkers, boschjes
en de menschen is van het liefste soort dat te bedenken is.”

 

De kunstenaars die naar Laren trokken: Mauve, Hart Nibbrig, Co Breman, Hein Kever vonden daar niet alleen veel inspiratie voor hun kunst, ze werden vooral hartelijk ontvangen.

Gastvrijheid, tolerantie, accepteren van anderen in hun eigen waarde zat en zit nog steeds in het DNA van de Larense gemeenschap.

Toen enkele jaren geleden zo’n 100 asielzoekers moesten worden opgevangen, werd er in het Gooi heel veel gepraat, maar in Laren kwamen we meteen in actie en werd binnen een dag een sporthal ingeruimd. De omwonenden gingen vol scepsis kijken, en een dag later liepen ze er weer: maar nu als vrijwilliger.

 

De gemeenschapszin is groot, de afstand tussen inwoners en gemeentebestuur is klein. De deur van de Larense burgemeester stond altijd open, het telefoonnummer van de wethouders staat bij veel inwoners in hun mobiel

Diezelfde gemeenschapszin staat naar mijn idee ook voor kwaliteit van leven en was het Leitmotiv voor Larens wens om zelfstandig te blijven.

Dat heeft de Provincie en Laren wel een paar keer tegenover elkaar gebracht,

 En hier mag ik graag Dr de Vrankrijker citeren, die in 1962 optekende:

Een erfgooier is nu eenmaal niet iemand die men op de tenen moet gaan staan, in casu in zijn rechten tekort moet doen. Dan verzet hij zich hevig, toont zich zolang koppig en onhandelbaar totdat hij verkregen heeft wat hij zijn recht acht."

Fragment uit het boekje "Erfgooiers"van Dr. A.C.J. de Vrankrijker (Uit AO, boekje 907 van 13 april 1962).

De erfgooiers zijn de oorspronkelijke boeren van het Gooi, die van Floris V het gebruiksrecht van de Gooise gronden hadden gekregen.

Ik zal nog even de erfgooier voor u typeren: als er op de ledenvergadering over een bestuursvoorstel gestemd moest worden, dan zei de Larense boer: ik bin teuge; maar waarom bin je dan teuge… omdat ik er neit veur bin!

Met de huidige uitdagingen is er niet langer plaats voor het uit de pas lopen van Provinciaal en lokaal bestuur.

 

Onze belangen lopen parallel:  Zelfs op nationaal en internationaal niveau zullen we moeten samenwerken om de nodige stappen te kunnen zetten voor reductie van CO2 uitstoot en opwekking van duurzame energie. 

 

In de Regio Gooi & Vechtstreek gaan de gemeenten meer en meer samenwerken, en hebben een gemeenschappelijke agenda opgesteld om te werken aan bereikbaarheid, duurzaamheid, een aantrekkelijk woon- en werkklimaat, versterking van het sociale domein en de afspraak om een gezamenlijke omgevingsvisie te maken.

 

We worstelen nog in de Regio met de te kiezen bestuursvorm voor de samenwerking, de zogenaamde governance: een Regio-president?, gemandateerde wethouders?, een regio parlement…? elke vorm kent zo z’n dilemma’s en we kijken graag naar de Provincie en het ministerie van Binnenlandse Zaken om ons daarbij te adviseren.

 

 

Graag wil ik besluiten met een speciaal welkomstgedicht, van de hand van Gerard Beentjes, de ongekroonde dorpsdichter van Laren.

 

Welkom burgemeester

 

U boft dat u burgemeester van Laren wordt,

want hoeveel dorpen vindt u in dit kikkerland

met een huis als het kloppend hart aan de brink,

met een eeuwenoud kerkje én een basiliek.

 

U boft, u koopt hier meel bij een korenmolen

en loopt langs een levend schilderij van schapen.  

U vindt hier dameshockey en herenmode,

en ziet aap en mol bij de Denker van Singer.

 

U boft, de mensen hier zijn trots op hun dorp

van liefde en lef, waar zij elk jaar uit volle borst 

in processie het Johanneslied zingen, waar

de lente begint als het ruikt naar poffertjes. 

 

U boft, u zit straks in het wit bij een dorpsdiner

en geniet naam en faam van een kunstenaarsdorp.

Uw vriend boft, iedereen gunt hem zijn Larens Blond,

een biertje, gebrouwen met gerst van hun grond.

 

Er blijft één maar: mensen van Laren verlangen 

geen jobhopper, geen dienst- of borstklopper,

nee, liever een burgervader, een mensenmens

die bij je op de koffie komt, als het nodig is.

 

 

 

Gerard Beentjes

Dorpsdichter van Laren, b.d.

 

30 september 2019  

 

Waarde Nanning en Erwin, wees welkom in ons mooie dorp, Laren zal jullie graag in zijn armen sluiten.

In Laren wordt Heineken een stuk hoger aangeslagen dan Grolsch of Bavaria, dus dat zit al goed voor Erwin.

Het College heeft uiteraard alle vertrouwen in de kandidaat die de Raad heeft uitgekozen om het College aan te voeren. Blaricum heeft John de Mol, maar Laren heeft nu Nanning Mol.

 

Nanning, nogmaals welkom en vooral heel veel succes en plezier in de komende jaren.

 




Ga terug

Publicatie datum: 1-10-2019

[Laren in beeld]

[Column]

Zwembadperikelen?

3 febr.- De gemeente Eemnes weigert extra mee te betalen aan het zwembad. Ze wijten een lager aantal bezoekers aan de sluiting van het buitenbad, wat een Larens besluit zou zijn. Ik denk dat we het voorstel moeten overwegen inwoners uit Eemnes dan maar een toeslag te vragen,  Lees verder

[Kijk op Laren]

De ambstwoning in de verkoop?

18 jan.- Dat de ambtswoning waarschijnlijk verkocht zou moeten worden, leek onontkoombaar. Maar het besluit verrast de raadsleden en de fractie van Larens Behoud. Dat zegt Karel Loeff in een reactie op de brief aan de gemeenteraad waarin het besluit van het co  Lees verder

[Het weer in Laren]

8,5°Cvr
8,5°Cza
8°Czo
9°Cma

[Opinie]

Van fractievoorzitter Karel Loeff

15 dec.- Per oktober heb ik het fractievoorzitterschap van onze partij mogen overnemen van Wim van der Zwaan. Een bijzondere taak, die ik naar eer en geweten zal vervullen. Vanaf deze plek wil ik Wim danken  Lees verder

[Nieuws uitzendingen]

  • Bekijk video beelden van de NOS op nos.nl
  • Bekijk video beelden op RTV NH
  • Bekijk video beelden op de website van Radio 6 FM TV

[Schetsen van Laren]

Bol an 107 Rommelpotten

20 febr.- Vorig jaar behandelde ik het boekje ‘Oh ja! Het alfabet van onze jeugd’ waarin journalist Rob Krabben in woord en beeld de jaren vijftig tot zeventig van de vorige eeuw laat herbeleven aan de hand van persoonlijke gebeurtenissen, spelletjes, en voorwerpen.Het ging over vergeten woorden en herinneringen als Melkbrigade, fikkie steken, schoolmelk en luch  Lees verder

[Volg Larens Behoud op]