Vrijheid

18 jan.- Elk jaar, om precies te zijn op 5 mei, gaan mijn gedachten uit naar de woorden van mijn oma: 'Toen de jeeps kwamen, begon mijn strijd voor echte vrijheid.' Een opmerkelijke uitspraak voor een toen nog jonge vrouw, die de Tweede Wereldoorlog aan den lijve had ondervonden.


Als jonge moeder van drie dochters was ze achtergebleven in de omgeving van het gebombardeerde Rotterdam. Mijn opa, een marinier, had de overtocht naar Engeland gemaakt en had zich aangesloten bij het 320 squadron. Ze stond er alleen voor.

Een jonge vrouw die eigenlijk liever naar de toenmalige HBS was gegaan en had willen studeren. Na de oorlog stond mijn opa opeens weer op de stoep. Hij was daadwerkelijk ergens van een jeep gesprongen en had zich weer gemeld bij zijn gezin.

Vader.

Hoofd van het gezin. Twee jonge mensen, tijdelijk gescheiden door het noodlot en allebei hun eigen verhaal over de oorlog en het begrip vrijheid. Mijn opa was de bevrijder. Mijn oma bleef de moeder.

Het zou een strijd van jaren worden. Twee mensen met allebei een eigen beleving van het begrip vrijheid. Terwijl mijn opa later elk jaar op uitnodiging naar Wageningen ging, hekelde mijn oma het gebrek aan inzicht bij de organiserende comite's. 'Zaklopen, zeepkisten races, eieren op een lepeltje...en zo vieren wij de vrijheid. Nog even en de nostalgie slaat echt toe en is er in elke gemeente elk jaar een optocht van opgetuigde jeeps.'

De jonge vrouw, die liever HBS had gedaan, kreeg gelijk. Vrijheid, als kwetsbaar begrip verdient een breed als gemotiveerd besef. Niet één keer in de vijf jaar en al helemaal niet in de vorm van het gemiddelde comité, dat elk jaar hetzelfde belegen draaiboek uit een lade trekt. Het Nationaal Comité 4 en 5 mei heeft prachtige richtlijnen.

Elk stad of dorp heeft een culturele of intellectuele elite van kunstenaars, schrijvers, filmers, fotografen, kunstenaars die daar iets mee kunnen. Moeten. Pas dan worden optochten van antieke jeeps en het zaklopen voor de jongsten legitieme versierselen.

Zo'n jaarlijkse herdenking verdient Laren en verdient het land. En dan herdenken we en denken we over 100 jaar nog goed na over vrijheid. Op naar een mooie herdenking in ons mooie dorp.
 
 Wim Jordaan
 
 
 
 
 
 
 
 
 



Ga terug

Publicatie datum: 18-1-2020

[Laren in beeld]

[Column]

Zwembadperikelen?

3 febr.- De gemeente Eemnes weigert extra mee te betalen aan het zwembad. Ze wijten een lager aantal bezoekers aan de sluiting van het buitenbad, wat een Larens besluit zou zijn. Ik denk dat we het voorstel moeten overwegen inwoners uit Eemnes dan maar een toeslag te vragen,  Lees verder

[Kijk op Laren]

De ambstwoning in de verkoop?

18 jan.- Dat de ambtswoning waarschijnlijk verkocht zou moeten worden, leek onontkoombaar. Maar het besluit verrast de raadsleden en de fractie van Larens Behoud. Dat zegt Karel Loeff in een reactie op de brief aan de gemeenteraad waarin het besluit van het co  Lees verder

[Het weer in Laren]

8,5°Cvr
8,5°Cza
8°Czo
9°Cma

[Opinie]

Van fractievoorzitter Karel Loeff

15 dec.- Per oktober heb ik het fractievoorzitterschap van onze partij mogen overnemen van Wim van der Zwaan. Een bijzondere taak, die ik naar eer en geweten zal vervullen. Vanaf deze plek wil ik Wim danken  Lees verder

[Nieuws uitzendingen]

  • Bekijk video beelden van de NOS op nos.nl
  • Bekijk video beelden op RTV NH
  • Bekijk video beelden op de website van Radio 6 FM TV

[Schetsen van Laren]

Bol an 107 Rommelpotten

20 febr.- Vorig jaar behandelde ik het boekje ‘Oh ja! Het alfabet van onze jeugd’ waarin journalist Rob Krabben in woord en beeld de jaren vijftig tot zeventig van de vorige eeuw laat herbeleven aan de hand van persoonlijke gebeurtenissen, spelletjes, en voorwerpen.Het ging over vergeten woorden en herinneringen als Melkbrigade, fikkie steken, schoolmelk en luch  Lees verder

[Volg Larens Behoud op]