(N)iets doen loont enorm de moeite

13 okt.- Onkruid bestaat niet. Het is alleen maar een aanduiding voor planten die groeien op plekken waar we het liever niet hebben. Klaver in een weiland wordt gewaardeerd door boer en koe, maar die zelfde klaver wordt in gazons als ongewenste indringer beschouwd en soms verdreven met allerlei nare middelen. Het project van de gemeente, Gewildgroei en de bijenvereniging dat dit voorjaar gestart is heeft al een flink aantal enthousiastelingen opgeleverd die een metertje meegeholpen hebben aan de verbetering van de biodiversiteit. Ook ik heb de natuur haar gang laten gaan in een stuk van mijn tuin en heb letterlijk niets gedaan. Dus ook niet een klein helpend handje toegestoken met een beetje bloemenzaad. Ik moet tot mijn grote verdriet eerlijk toegeven dat het resultaat tot nu toe vrij teleurstellend is; behalve twee paardenbloemen, een paar boterbloemen en een mij onbekend plantje profiteert voornamelijk het gras.

Maar ronduit enthousiast ben ik over de speciale tegel van Gewildgroei die ik dit voorjaar aan de rand van mijn pad legde. Ook daar leek aanvankelijk helemaal niets te gebeuren tot ik vorige week verrast werd door de parmantige paddenstoeltjes (ridderzwam?) op de foto. Helemaal niets doen levert dus leuke verrassingen op en lijkt een kwestie van geduld.

Hoe anders om te gaan met het z.g. Haarlemse onkruid. Onze provincie zou liefst één grote grijs-betegelde gemeente zien in plaats van de diversiteit in Gooische dorpen en steden. En om die variatie en zelfstandigheid te behouden was niets doen natuurlijk helemaal geen optie.

Een klein jaar geleden riepen een aantal Larense partijen in koor dat zelfstandigheid echt een onmogelijkheid zou zijn en het die boertjes van Laren Behoud aan verstand ontbrak. Maar als Larens Behoud niet zo standvastig vast had gehouden aan het uitgangspunt van zelfstandigheid waren we niet uitgekomen op het punt waar we nu staan: Een provincie die ruimte gaat geven aan ons idee dat wij gewoon onze eigen boontjes blijven doppen en niet opgaan in groot-Gooiland. Jammer (!?) voor de mannetjes van D’66 maar heel plezierig voor de Laarders die ons dorp wel een warm hart toedragen. Er zal de komende periode nog heel veel gedaan moeten worden maar het zal ongetwijfeld de moeite lonen.

En wat het niets doen betreft: Geduld hebben met mijn stukje tuin is natuurlijk de boodschap want misschien wordt dat geduld uiteindelijk wel beloond met een klavertje vier!norm    Bart Vos, gemeenteraadslid Larens Behoud




Ga terug

Publicatie datum: 13-10-2017

[Laren in beeld]

[Column]

Wat veel mensen weten (maar niet mogen weten) over de provincie Noord-Holland en de fusies in het Gooi

23 apr.- Op 7 november 2017 lag de gevoelstemperatuur buiten maar net boven het vriespunt. Maar binnen, in de statige collegekamer in het provinciehuis van Noord-Holland steeg de temperatuur wellicht; in ieder geval zal er een verhitte discussie plaats hebben gevonden. In de iPads zat het voorstel van de portefeuillehouder herindeling Gooi, maar het kon niet op gen  Lees verder

[Kijk op Laren]

Geen coalitie Larens Behoud met Liberaal Laren

11 apr.-Het zou ook wel een huzarenstuk geweest zijn!  Direct na de verkiezingswinst van beide partijen schreef ik al in mijn column op deze site (“Succes informateur Leo”) dat de kiezer met die winst het draagvlak vóór zelfstandigheid overduidelijk heeft vastgelegd.  Maar ook schreef ik toen al dat het toch wel heel moeilijk, welhaast ongeloofwaardig , zou  Lees verder

[Het weer in Laren]

11,5°Cma
14,5°Cdi
15,5°Cwo
15,5°Cdo

[Opinie]

Biodiversiteit.

9 apr.- Bij het algemene adres van Larens Behoud (info@larensbehoud.nl) kwam er een warm pleidooi binnen voor voortzetting van het vorig jaar gestarte plan “(N)Iets doen.   En inwoonster schreef ons:   Een tuin vol biodiversiteit is een prachtig idee, al  Lees verder

[Nieuws uitzendingen]

  • Bekijk video beelden van de NOS op nos.nl
  • Bekijk video beelden op RTV NH
  • Bekijk video beelden op de website van Radio 6 FM TV

[Schetsen van Laren]

Bol an (12)

19 apr.- Dorpskarakters kleuren het dorp. De 77-jarige Harry Ligter ,“ Bonjour, monsieur”, die  samen met zijn  vrouw Meity woont in dat monumentje van een  arbeidershuisje (1771) op de hoek  van het Wagenpad en het Zevenend, is er zo een.  Of je Harry nu tegenkomt op de weekmarkt met zijn 14-jarige keffende Moos óf he  Lees verder

[Volg Larens Behoud op]