Als mensen iets treft, moet je er zijn

30 aug.- Elbert Roest omschrijft zichzelf als een optimist en een D66’er in hart en nieren. Als burgemeester van Laren heeft hij sinds 2002 zijn sporen door het dorp en het Gooi getrokken. „Voor mij is werken: inspiratie opdoen, interessante mensen ontmoeten, relaties opbouwen. En een verschil maken op de momenten dat het erop aankomt.”

’Als mensen iets treft, moet je er zijn’


"Hier in mijn ka­mer staat een klein deel van de col­lec­tie Wor­tel. Die heb ik ge­kocht.”
El­bert Roest, de bur­ge­mees­ter die na vijf­tien jaar La­ren ver­laat, deelt dit nieuws spon­taan aan het be­gin van het ge­sprek in zijn werk­ka­mer. "Drie­dui­zend an­sicht­kaar­ten, de dorps­kro­nie­ken en zijn col­lec­tie Twee­de We­reld­oor­log, zijn bi­bli­o­theek Gooi en Vecht­streek. Op deze ma­nier wordt ge­borgd dat deze na­la­ten­schap van Ernst Wor­tel (nes­tor ge­meen­te­raad La­ren die op 31 mei plot­se­ling over­leed, red.) in de toe­komst toe­gan­ke­lijk blijft voor het pu­bliek. Dank­zij een spon­sor is de col­lec­tie aan­ge­kocht.”

De 62-ja­ri­ge El­bert Roest heb­ben Laar­ders voor­al echt ge­waar­deerd als een bur­ger­va­der die je op straat nog ge­woon kon aan­spre­ken, over gro­te en klei­ne za­ken. Een luis­te­rend oor voor in­wo­ners die het min­der dan ge­mid­deld ge­trof­fen heb­ben in het le­ven. Ie­mand die je in het li­be­ra­le dorp ook bij nacht en on­tij kon aan­tref­fen als een troos­ten­de bur­ger­va­der. Op straat naast men­sen die in py­ja­ma naar hun bran­den­de huis ston­den te kij­ken. Bij ze thuis op de bank na een 'ge­zins­dra­ma' of als er weer eens een 'ver­ward per­soon' een woon­buurt lang­du­rig ver­stoort. Ie­mand die be­seft dat ie­der com­plex pro­bleem vaak een ver­haal is dat min­stens twee kan­ten heeft. Een be­stuur­der die ver­bin­din­gen zoekt, lo­kaal en re­gi­o­naal. Voor en ach­ter de scher­men. Op zoek naar op­los­sin­gen waar­bij de weg van de min­ste weer­stand niet voor de hand ligt. Mee­stal be­wust van beeld­vor­ming.


Wat be­te­kent La­ren voor El­bert Roest?

„Als his­to­ri­cus ben ik enorm geïn­te­res­seerd in de lan­ge lij­nen. In de Jo­han­nes­kerk zijn alle do­mi­nees op een rij ge­zet. Dat vind ik mooi. Zo zie ik het be­stuur­der­schap van het dorp ook. Je zit in een hele lan­ge lijn. Je moet goed be­grij­pen hoe die lijn in el­kaar steekt, en van daar­uit ope­re­ren.”


Wat is de lan­ge lijn van La­ren?

„Dat men­sen hart­stik­ke trots op dit dorp zijn. Om­dat het een prach­tig dorp is, in een groe­ne om­ge­ving, waar men ei­gen­lijk niks aan wil ver­an­de­ren. Je moet heel be­hoed­zaam om­gaan met ver­an­de­ring. Als be­stuur in staat zijn nee te zeg­gen te­gen al­ler­lei ini­ti­a­tie­ven van men­sen die den­ken dat ze in La­ren geld kun­nen ver­die­nen. Wet­hou­ders heb­ben wel eens de nei­ging din­gen te gaan doen voor hun (po­li­tie­ke) na­la­ten­schap. Dat heeft een bur­ge­mees­ter niet zo. Ik heb ge­pro­beerd mijn bur­ge­mees­ter­schap in het te­ken te stel­len van het re­vi­ta­li­se­ren van voor­zie­nin­gen. Toen ik kwam had de ge­meen­te een re­ser­ve van on­ge­veer zes mil­joen euro en bij mijn ver­trek ook. De 22 mil­joen euro die is ver­diend met de Pos­til­jon­wijk is geïn­ves­teerd in re­vi­ta­li­se­ring van voor­zie­nin­gen. Bij­voor­beeld het Brink­huis, aan­koop boer­de­rij de Jong en de nieuw­bouw van speel­tuin Ons Genoe­gen, het so­ci­aal do­mein.” We voe­gen Sin­ger nieuw­bouw, het BEL-zwem­bad en het Raad­huis aan de op­som­ming toe.


Wat is het ge­heim van het suc­ces?

„De kunst van een be­stuur­der in een om­ge­ving als de La­ren­se, en dat zal in Bloe­men­daal niet an­ders zijn ver­moed ik, is om op een har­mo­ni­eu­ze wij­ze ver­an­de­rin­gen in te pas­sen. Als je dat lukt, ben je spek­ko­per. Het dorp wil dat de schoon­heid en de kwa­li­teit wordt be­waakt. Daar­bij moet de bur­ge­mees­ter een soort ge­we­tens­rol ver­vul­len in het col­le­ge, daar goed op let­ten. In al die ja­ren is de ge­meen­te­raad een enor­me bond­ge­noot ge­weest. Dat is, sa­men met mijn re­la­tie met de be­vol­king, het ge­heim van het suc­ces. Het bur­ge­mees­ter­schap heeft zich zo ont­wik­keld. De eer­ste pe­ri­o­de was La­ren, de twee­de de op­bouw van de BEL-sa­men­wer­king en de laat­ste vier jaar heb ik veel in de re­gio ge­ze­ten. La­ren heeft al­leen maar be­staans­recht in de con­text van de re­gio Gooi en Vecht­streek.”


Emo­ties bij af­scheid?

„Het viel op dat ik geë­mo­ti­o­neerd was toen ik de ge­meen­te­raad ver­tel­de dat ik zou ver­trek­ken. Dat heeft te ma­ken met het feit dat ik bur­ge­mees­ter­schap niet als werk zie. Veel men­sen wer­ken om geld te ver­die­nen waar­mee ze in hun vrije tijd leu­ke din­gen kun­nen doen. Zo zit ik niet in el­kaar. Voor mij is wer­ken: in­spi­ra­tie op­doen, in­te­res­san­te men­sen ont­moe­ten, re­la­ties op­bou­wen. En een ver­schil ma­ken op de mo­men­ten dat het erop aan­komt. Ik ont­leen ont­zet­tend veel mo­ti­va­tie, le­vens­lust, le­vens­kracht aan dit werk. Je ver­breekt dus een re­la­tie met het dorp en dat doet pijn. Ik baal­de mis­schien even van die emo­tie, niet de meest pro­fes­si­o­ne­le hou­ding maar het is wel men­se­lijk. Ik zie het top­spor­ters ook doen als ze een me­dail­le ha­len. In mijn ge­val: al die ja­ren ver­bin­ding zoe­ken. Als men­sen iets treft, moet je er als bur­ge­mees­ter zijn. Het is ook ont­zet­tend leuk om er te zijn, want ik heb ook heel veel ge­vierd, en mee mo­gen vie­ren. Maar de an­de­re kant is be­lang­rij­ker, die telt meer.”


"La­ren vormt een heel be­lang­rijk deel van mijn (ge­zins)le­ven. Een hele ge­luk­ki­ge pe­ri­o­de, mijn kin­de­ren zijn hier op­ge­groeid.

Dat mijn ou­ders zijn ge­stor­ven, en mijn broer die psy­chi­a­trisch pa­tiënt was, heb ik kun­nen op­van­gen in de ge­luk­ki­ge sta­bi­li­teit van het dorp. Je per­soon­lij­ke le­ven loopt pa­ral­lel aan je be­roeps­le­ven. Dit dorp heeft mij de kans ge­ge­ven om mijn ca­mi­no (pel­grims­tocht naar San­tia­go de Com­po­s­tel­la, red.) te lo­pen die mij heel veel wijs­heid en in­zicht heeft ge­ge­ven. De ge­le­gen­heid om de oor­logs­ge­schie­de­nis van La­ren te be­schrij­ven (boek Schie­ten op de Maan' sa­men met Teun Koet­sier, red.). Het dorp heeft mij om­armd. Een prach­ti­ge pe­ri­o­de in mijn le­ven waar ik heel dank­baar voor ben. Een enor­me eer. Dat meen ik echt.”


Wat is de keer­zij­de van de me­dail­le?

"Be­drei­ging is een fe­no­meen dat de af­ge­lo­pen ja­ren is op­ge­plopt. Het asiel­zoe­kers­cen­trum Crailo in de eer­ste twee pe­ri­o­des was to­taal an­ders dan de der­de ron­de. Ver­war­de per­so­nen is een vraag­stuk, on­voor­spel­baar. Dat raakt ook je ge­zin op mo­men­ten dat de bui­ten­we­reld je pri­véwe­reld bin­nen­dringt. Ik heb ge­pro­beerd el­kaar vast te hou­den.

Ik ben ook geïn­te­res­seerd ge­raakt in on­der­mij­ning (on­der­we­reld die pro­beert door te drin­gen tot bo­ven­we­reld, red.).

De laat­ste an­der­half jaar heb ik me daar in­ten­sief in ver­diept, ge­spe­ci­a­li­seerd. Dat ga ik in de re­gio Ken­ne­mer­land ge­brui­ken.”

Is het ge­lukt on­der­mij­ning in La­ren bui­ten deur te hou­den?

"On­der­mij­ning is over­al. Ook in dit keu­ri­ge dorp. Er wordt heel veel geld ver­diend met xtc en wiet in Bra­bant, en dat geld gaat er­gens naar toe. Dat landt, ook in dor­pen. Het in­zicht wat er ge­beurt, is de laat­ste ja­ren on­der be­stuur­ders ge­luk­kig ver­sterkt. De sa­men­wer­kings­be­reid­heid tus­sen de Fiod, jus­ti­tie, po­li­tie en de bur­ge­mees­ter is enorm ge­ste­gen. De di­gi­ta­le sys­teem­rou­te waar­bij za­ken bo­ven wa­ter ko­men, is door­ont­wik­keld. Geld­stro­men vol­gen. Hoe men­sen die heel graag bui­ten beeld zijn, in beeld kun­nen ko­men.

De weer­baar­heid van de over­heid is enorm aan het toe­ne­men op dit punt.”

Waar­om do­ne­ren voor de res­tau­ra­tie Jo­han­nes­kerk?

„Ik heb be­won­de­rens­waar­di­ge per­so­nen ont­moet. Een daar­van is Leo Jans­sen. Een man met vi­sie. Hij heeft mij ge­leerd hoe be­le­ving men­sen bij el­kaar kan bren­gen. Hoe je door je met din­gen die te ma­ken heb­ben met iden­ti­teit, trots-sa­men­hang-kwa­li­teit kunt ge­ne­re­ren. De op­rich­ting van de Mau­ve-pomp die na 100 jaar wordt her­dacht, of een boek schrij­ven over de Sint Jans­pro­ces­sie en de Sint Jan-tra­di­tie. Sa­men met pas­toor Vriend, ook een zeer be­lang­rij­ke man in dit dorp, heeft hij die tra­di­tie in­der­daad weer op de agen­da ge­zet. Dat agen­de­ren, men­sen sa­men­bren­gen, is uit­ein­de­lijk weer die lan­ge lijn. Daar­om heb ik men­sen ge­vraagd bij mijn af­scheid te do­ne­ren voor de res­tau­ra­tie van de Jo­han­nes­kerk. Die be­staat in 2021 vijf­hon­derd jaar. Het eer­ste ste­nen ge­bouw van dit dorp. Ik zou heel graag wil­len dat ie­der­een trots is op dat ge­bouw en dat daar al­ler­lei fes­ti­vi­tei­ten wor­den ge­hou­den. Maak daar een heel groot feest van, waar­mee je ook weer uit­legt wat het be­lang is van dat ge­bouw als sym­bool of me­ta­foor van de sa­men­hang in deze La­ren­se ge­meen­schap.

Daar zijn eeu­wen­lang men­sen naar toe ge­gaan om hun ver­driet en vreug­de te de­len, troost te vin­den. Zet dat ge­bouw weer in het cen­trum van de aan­dacht.

Het geeft de sa­men­hang die er is, be­te­ke­nis"

Wat is de wens voor La­ren?

„Dit dorp heeft nog zo’n gro­te schoon­heid, als je er door­heen kunt kij­ken. Het is niet van­zelf­spre­kend dat die schoon­heid er is. Het vraagt ver­ant­woor­de­lijk­heids­ge­voel van de sa­men­le­ving om dat in stand te hou­den. Een prach­tig voor­beeld daar­van is het Mo­nu­ment voor de Jood­se kin­de­ren. De nieuw­bouw van Sin­ger­the­a­ter ook. Ik wens het dorp zul­ke pro­jec­ten toe, daar­om noem ik de Jo­han­nes­kerk heel be­wust, waar men­sen ge­za­men­lijk de schou­ders on­der kun­nen zet­ten. Om op een po­si­tie­ve, con­struc­tie­ve ma­nier de iden­ti­teit van dit dorp ook voor de toe­komst vorm te ge­ven. In de lan­ge lijn van dit dorp, een vol­gen­de scha­kel kwa­li­teit ge­ven.”  Bron: Gooi en Eemlander




Ga terug

Publicatie datum: 30-8-2017

[Laren in beeld]

[Column]

Wat veel mensen weten (maar niet mogen weten) over de provincie Noord-Holland en de fusies in het Gooi

23 apr.- Op 7 november 2017 lag de gevoelstemperatuur buiten maar net boven het vriespunt. Maar binnen, in de statige collegekamer in het provinciehuis van Noord-Holland steeg de temperatuur wellicht; in ieder geval zal er een verhitte discussie plaats hebben gevonden. In de iPads zat het voorstel van de portefeuillehouder herindeling Gooi, maar het kon niet op gen  Lees verder

[Kijk op Laren]

Geen coalitie Larens Behoud met Liberaal Laren

11 apr.-Het zou ook wel een huzarenstuk geweest zijn!  Direct na de verkiezingswinst van beide partijen schreef ik al in mijn column op deze site (“Succes informateur Leo”) dat de kiezer met die winst het draagvlak vóór zelfstandigheid overduidelijk heeft vastgelegd.  Maar ook schreef ik toen al dat het toch wel heel moeilijk, welhaast ongeloofwaardig , zou  Lees verder

[Het weer in Laren]

10°Cdi
11°Cwo
12,5°Cdo
12°Cvr

[Opinie]

Opinie: Nomenklatoera in Haarlem kleunt mis

24 apr.- Gedeputeerde Staten (GS) van Noord-Holland vertikken het open kaart te spelen over de fusieperikelen in het Gooi en de Vechtstreek. Diverse politieke partijen spreken er schande van, zoals deze krant zaterdag meldde. Wie heeft er  Lees verder

[Nieuws uitzendingen]

  • Bekijk video beelden van de NOS op nos.nl
  • Bekijk video beelden op RTV NH
  • Bekijk video beelden op de website van Radio 6 FM TV

[Schetsen van Laren]

Bol an (12)

19 apr.- Dorpskarakters kleuren het dorp. De 77-jarige Harry Ligter ,“ Bonjour, monsieur”, die  samen met zijn  vrouw Meity woont in dat monumentje van een  arbeidershuisje (1771) op de hoek  van het Wagenpad en het Zevenend, is er zo een.  Of je Harry nu tegenkomt op de weekmarkt met zijn 14-jarige keffende Moos óf he  Lees verder

[Volg Larens Behoud op]