HET WEINIGE OVERGEBLEVENE STAAT OP KLEINE PRENTJES

24 nov.- Het eerste exemplaar van ’Laren in vervlogen tijden’ wordt morgenmiddag aangeboden aan burgemeester Elbert Roest. Het boek ontstond, zoals wel meer in het leven, min of meer bij toeval. Auteur Wiet de Boer: ,,Ik was bij Kok, de stomerij, met een oude kaart van hun wasserij-stomerij die vroeg op het Mauvezand stond. Daar trof ik Jan Kroon. Die vertelde me dat zijn in 1960 overleden vader Johan bezig was geweest met een boek. Die was accountant en kwam veel bij oude Laarders die verhalen vertelden. Hij interesseerde zich daarvoor en schreef het allemaal op. Een deel van het materiaal is dus van hem afkomstig.’’ Zelf beschikt Wiet de Boer over een enorme verzameling ansichtkaarten en boeken. ,,Overgenomen van mijn zoon toen hij ging studeren. Voor mijn werk kwam ik in het hele land en ging ik antiquariaten langs.’’ Van het oude Laren is een hoop verdwenen door brand of afbraak. ,,Er is maar weinig overgebleven. Dat vind je nog terug op kleine prentjes. Om de huidige Brink lagen allemaal boerderijen met daartussen weverhuisjes. De boeren heetten allemaal Majoor en hadden bijnamen om ze uit elkaar te houden. Het leuke is dat die bijnamen via oude Laarders bewaard zijn gebleven. En gelukkig zijn er ook foto’s bij.’’ De vijver op de Brink, de Koeswaarde (met een K), heeft wel vijf verschillende schrijfwijzen. ,,Het was maar net wat de fotograaf op de kaart zette.’’ ,,Vroeger een verzamelplaats voor het regenwater’’, vertelt De Boer. ,,De wegen waren (tot de komst van de Nieuwe weg), onverhard en via de karrensporen en sloten kwam het daar terecht. Daar dronken de schapen uit.’’ Of dit het laatste boek is, weet de 76-jarige Wiet de Boer nog niet. ,,Ik heb nog heel veel kaarten die nooit gepubliceerd zijn. Daar zou je een soort fotoboekje van kunnen maken. Het is leuk werk, maar als je er eenmaal mee bezig bent en het loopt lekker, dan kan je bijna niet meer stoppen.’’ De Boer relativeert het romantiseren van de geschiedenis. ,,De goede oude tijd? Mijn moeder zei altijd: ‘die kan me gestolen worden’, de armoede.’’ Op een afstandje luisteren zijn vrouw en de tapijtlegger even geboeid mee aan het eind van het interview. Want lokale geschiedenis kent de vele vrienden. De Boer: ,,Mijn dank voor dit werk is de waardering van mensen die het gelezen hebben.’’ Laren in vervlogen tijden, door A.H.F. de Boer, 122 pagina’s met foto’s, prijs 29,95 euro. Vanaf vrijdag verkrijgbaar o.a. bij de Larense boekhandel. Bron: De Gooi en Eemlander

.

Ga terug

Weer in Laren
Agenda
Laren in beeld
Alle fotoalbums
Laren toen...
door Ernst Wortel
Laren toen ... en nu

8 mei.- De buurt rond de Ruiterweg en Jagersweg werd rond de jaren '20 ook wel 'Kom en flesch' genoemd. In de nabijheid van de Ruiterweg lagen twee vijvertjes. De ene had ongeveer de vorm van een kom en de ander van een fles. Vandaar de naam. Er was ook een straat met de naam 'Flesch en Komweg'. Deze weg liep vanaf de Groene Gerritsweg richting Blaricum. Thans heet dit gedeelte Jagersweg en Lingenskamp. De foto werd in ieder geval gemaakt na 1925 van het kruispunt Ruiterweg/Jagersweg. Aan de linkerkant nog een brandpomp. Vanuit deze pomp werden de kuipen en emmers gevuld met water om te worden gebruikt bij het blussen van een brand. Het water werd dus niet via slangen naar de brand geleid om te blussen. Het kruispunt is 'autovrij'. Moet je nu eens een kijkje gaan nemen als de dames en heren hun kinderen met de 'voitures' naar de basisschool 'de Scheper' brengen. In de loop der jaren is er aan het kruispunt echter nauwelijks iets gewijzigd. Foto en tekst Ernst Wortel.


Lees verder